منابع چای ما

سریلانکا

  • نام کامل: جمهوری سوسياليست دموکراتيک سريلانکا
  • جمعیت: 20/48 ميليون ( آمار سازمان ملل، 2013 )
  • پایتخت: کلمبو (پايتخت تجاری)، سری جاياواردنپورا (پايتخت اداری و سياسی)
  • زبان های اصلی: سینهالا، تامیل، انگلیسی
  • مذاهب رایج: بوداییسم، هندوییسم، اسلام، مسیحیت

188000 هکتار بوده که از آن سالانه 298000 تن چای برداشت می گردد که اين مقدار بيش از 19% صادرات جهان را پوشش می دهد. در سال 1972، اين جزيره که قبلاً «سيلان» ناميده می شد، نام باستانی خود يعنی «سريلانکا» را مجدداً احیا نمود؛ اما از نام سيلان برای بازاريابی و فروش چای خود همچنان بهره می برد. چای سريلانکا به سه زير مجموعه تقسيم می گردد؛ چای «کوهپايه» (محصول مزارعی با ارتفاع 610 متر از سطح دريا)، چای «دامنه» (محصول مزارعی با 610 تا 1220 متر ارتفاع از سطح دريا) و چای «قله» (محصول مزارعی با بيش از 1220 متر ارتفاع از سطح دريا). چای برداشت شده از هر يـک از اين ارتفـاعات ، دارای خصوصيـات ويـژه خود می باشد. سريلانکا می تواند با ترکيب چای های مناطق مختلف اين جزيره، طعم ها و رنگ های متنوعی را به بازار جهانی ارائه دهد. برخی چای ها دارای برگ های ضخيم و بعضی ديگر، دارای برگ های ظريف و نازک هستند.

دارجیلینگ هندوستان

  • نام کشور: جمهوری هندوستان
  • جمعیت: 1/1 ميليارد ( آمار سازمان ملل ، 2007 )
  • پایتخت: دهلی نو
  • زبان های اصلی: هندی، انگلیسی و حد اقل 16 زبان رسمی دیگر
  • مذاهب رایج: هندوييسم، اسلام، مسيحيت، سيک، بوداييسم، برهما، بوداييسم

هندوستان بزرگ ترين کشور توليدکننده چای جهان محسوب می گردد که صـادرات آن بيـش از 12% صـادرات جهـانی می باشد. تا سال 1840 میلادی، هندوستان به طور منظم محموله هايی از چای را برای فروش در بازار لندن ارسال می کرد و کم کم، مزارع ديگری نيز در آن کشور، از جمله در منطقه دارجيلينگ زير پوشش کشت چای قرار گرفتند. چای دارجيلينگ، به عنوان يک چای قوی نزد خبرگان صنعت چای، در جهان از جايگاه ويژه ای برخوردار می باشد. چای دارجيلينگ نخستين بار توسط دکتر «کمپبل»، هندوستان در سال 1841 کاشته شد. او اين گياه را در باغ خود در منطقه دارجيلينگ با استفاده از بذر چينی کاشت. تا سال 1856 کاشت اين چای به صورت انبوه آغاز گشت.

اسام هندوستان

  • نام کشور: جمهوری هندوستان
  • جمعیت: 1/1 ميليارد ( آمار سازمان ملل ، 2007 )
  • پایتخت: دهلی نو
  • زبان های اصلی: هندی، انگلیسی و حد اقل 16 زبان رسمی دیگر
  • مذاهب رایج: هندوييسم، اسلام، مسيحيت، سيک، بوداييسم، برهما، بوداييسم

هندوستان با دربرداشتن 523000 هکتار زمين زير کشت چای که سه برابر مساحت لندن می باشد، بيش از 12% چای جهان را در کارنامه صادرات سالانه خود ثبت کرده است . تا سال 1840، هندوستان به طور منظم محموله هايی از چای را برای فروش در بازار لندن ارسال می کرد و کم کم مزارع ديگری نيز در آن کشور، به خصوص در منطقه «آسام» زير پوشش چای قرار گرفتند. «آسام» بزرگ ترين منطقه جهان است که در آن فقط چـای کاشت می شود و مانند جنوب کشور چین فقط چای بومی مخصوص بخود در آن کاشته می شود. گياه چای (کامليا سيننسيس آساميکا) در زمين های پست «آسام» می رويد. اين قسمت از هندوستان که دشتی سيلابی و سرشار از مواد مغذی است، دارای بارندگی های فراوانی می باشد. میزان بارندگی به بيش از 30 سانتـی متـر در روز می رسد. «آسام» با درجه حرارت 40 درجه سانتی گراد در هنگام روز، دارای شرايط سبز گلخانه ای با رطوبت و حرارت بسيار است .

چین

  • نام کشور: جمهوری خلق چین
  • جمعیت: 33/1 ميليارد (آمار سازمان ملل، 2007 )
  • پایتخت: پکن
  • زبان اصلی: چینی ماندارین
  • مذاهب رایج: بوداييسم، مسيحيت، اسلام، تائوييسم

چين که برای صدها سال زادگاه چای ناميده می شد، به عنوان تنها توليدکننده چای در جهان غرب شناخته شده بود. اگرچه اين کشور بيشتر سهم توليدات خود را در داخل مصرف می کند؛اما 18% سهم چای دنيا را بخود اختصاص داده است. چيـــن صــاحـب 1431300 هکتـار زميـن زير کشت چای می باشد. ایـن كشـور توليـد کنـنـده پنج نـوع چای اصلـی می باشد كه عبارتنــد از چای های «سبز»، «اولانگ»، «سفيد»، «معطر» و «متراکم» . بسياری از چای هـای چيـنی بـه جـز «لپسنگ سوچونگ»، «باروتی» و «کيمون» بـه راحتـی در بازارهای عمومـی يافت نمی گردند.

ژاپن

  • نام کشور: ژاپن
  • جمعیت: 128 ميليون ( آمار سازمان ملل ، 2007 )
  • پایتخت: توکیو
  • زبان اصلی: ژاپنی
  • مذاهب رایج: شينتوييسم ، بوداييسم

ژاپنی ها همواره به عنوان بهترين توليدکننده چای سبز جهان شهرت دارند. صادرات جهانی چای ژاپن در طول چند دهه گذشته به دليل قيمت بالای آن به تدريج کاهش يافته است. هزينه های زمين و نيروی کار در ژاپن نسبت به ديگر کشورهای توليدکننده چای جهان به مراتب بالاتر است. 50000 هکتار از زمين های اين کشور، زير کشت چای قرار دارند. کهن ترين و مشهورترين کتاب در باب چای، کتاب «چگونه با نوشيدن چای، سالم بمانيم» اثر «ايسای» (1215 – 1141) مي باشد. او بذر چای را از چين به کيوتو در ژاپن آورد. کتاب فوق اين چنين آغاز می گردد: «چای، راه درمان نهايی روحی و بدنی است و می تواند زندگی فرد را به تکامل برساند».

طراحی سایت : رسانه گستر © 2002 - 2020